“Ik ben een beetje klaar met de eenzame, dolende zielen dit festival.” smste Edine me gisteren. Die was ik nog niet tegengekomen in de films die ik bezocht had. Tot Belle Epine.
Parijs is het decor voor dit regiedebuut van Rebecca Zlotowski. De jonge Prudence heeft nog maar net haar moeder verloren en stort zich in alles wat voor afleiding zorgt. Via een klasgenote komt ze in aanraking met een groep bikers die illegale straatraces houden op het Rungis terrein (de grootste versmarkt van Frankrijk) Langzaam maar zeker raakt haar leven in een stroomversnelling. Alleen Prudence’s zus Frédérique heeft nog enige grip op haar, maar het onverwerkte verdriet gaat Prudence steeds meer parten spelen. Totdat een kritieke gebeurtenis haar verdriet eindelijk losmaakt.
Belle Epine is qua cameravoering af en toe schokkerig, soms wat duister. Dit moet mijns inziens bijdragen aan het algehele thema van een worsteling met adolescentie. Net als de scènes waarin Prudence amper iets zegt, maar je aan haar gezicht kunt aflezen wat ze denkt. Een sterk acteerdebuut van Léa Seydoux. Iets minder borsten in beeld was echter fijn geweest.
