Mine Vaganti
Ik moet bekennen dat ik nogal bevooroordeeld was over Riccardo Scamarcio, de hoofdpersoon uit Mine Vaganti. Totdat ik hem interviewde. Laten we eerlijk zijn: tot nu toe heeft hij zijn rollen vooral te danken aan zijn looks. Niet de standaard rollen van womanizer of toyboy, maar goed genoeg om hordes gillende bakvissen naar de Italiaanse bioscoop te lokken (zoek op YouTube op zijn naam en je vindt, naast een heftige scène met La Bellucci, tal van filmpjes waarin dit soort meisjes hun liefde betonen voor de acteur)
“Ik kies het liefste rollen die niet gewoon zijn, bijzondere personages.” aldus Scamarcio. Met Mine Vaganti zet hij wat dat betreft een gewaagde stap. Zijn personage Tomasso is namelijk homoseksueel. Of dat zijn grote schare vrouwelijke fans zal bekoren is de vraag, maar feit is dat hij de rol geloofwaardig neerzet. Tomasso besluit terug te keren naar zijn ouders in Zuid-Italië om eindelijk op te biechten dat hij op mannen valt. Maar zijn broer is hem net voor met zijn eigen bekentenis. Als hun vader een hartaanval krijgt lijkt zijn kans helemaal verkeken. Met als gevolg dat Tomasso het moment steeds maar blijft uitstellen.
Mine Vaganti is naast een luchtig kijkje in de Italiaanse maatschappij vooral erg hilarisch. Maar er is ook ruimte voor serieuze momenten en hier en daar een traan. “Met deze film wil ik mensen aan het denken zetten over homoseksualiteit in Italië”. Serieuze man, die Scamarcio. Ik raak onder de indruk. Niet vanwege zijn looks (die ik overigens niet verkeerd vind), maar vanwege zijn diepgaandheid tijdens het gesprek. Naast acteren blijkt hij een groot fan te zijn van filosofische literatuur. Hij houdt hele verhalen over de zin van het leven en de liefde. Maar zijn rebelse karakter weet hij niet lang te verbergen als ik hem vraag of hij ooit in Nederland is geweest: “Een keer, in Amsterdam. Ik ben toen in een coffeeshop geweest en daar weet ik weinig meer van…”
In Mine Vaganti is hij echter vrij bescheiden. Vaak verzonken in gedachten, ietwat timide. Een man van weinig woorden. Die woorden missen zijn vrouwelijke fans waarschijnlijk niet, maar het is de vraag of het grote publiek hem dankzij deze film massaal zal omarmen. Ik vrees dat hij dan nog meer buiten de gebaande paden zal moeten treden om te laten zien wat hij echt waard is.
